Daar zit ik dan, een kop zelfgemaakte Chai en een stuk chocola, dat niet naar chocola smaakt, naast me. Daniel is net vertrokken op weg naar een congres Nieuw-Zeeland en Australië. Komende weken ben ik heer en meester over ons huis, een beetje ongezellig maar ook wel eens goed.
Afin, laat ik m’n verhaal gaan vertellen.
Om te beginnen ben ik begonnen bij een ‘family welfare’ organisatie, Deep Griha. (zie onderstaand verhaal of klik op de link)
Wat mijn werkzaam heden precies inhouden is nog een beetje vaag. Het wordt in ieder geval iets minder klinisch en iets meer organisatorisch. Daar er in Pune geen gebrek aan artsen is en de ziekenhuiszorg voor iedereen betaalbaar is dan wel gesponsord wordt kan ik meer betekenen binnen deze organisatie dan in een ziekenhuis. Ik ga me onder anderen bezig houden met WakeUpPune, een overkoepelend HIV/AIDS orgaan, het Sure Start programma en een programma opzetten dat ‘Health checks’ uitvoert bij alle kids die op de een of andere manier bij Deep Griha betrokken zijn. Maar ik zal mezelf wat meer kliniek tijd toe-eigenen als ik straks wat beter Hindi spreek.
Sloppenwijk
Onderdeel van mijn kennis making met de organisatie was een tocht door de slums. Onder het motto “je moet zelf zien hoe de mensen leven voor je het begrijpt” ben ik met een van de Disha Ladies Tadiwala in gegaan op zoek naar haar HIV patiënten. En ze hebben gelijk, ik kan onmogelijk beschrijven wat ik gezien heb en hoe het voelt om daar rond te lopen. Ten eerste is iedereen natuurlijk heel nieuwsgierig naar die blanke die zomaar door hun slum rondloopt. Waar is je Sari? Waar is je huis? Waarom draag je geen goud als je getrouwd bent (leugentje voor eigen bestwil, samen wonen is nog niet zo geliefd in de slums
) Verder moest ik vertellen hoe het toch kon dat ik nog steeds geen kinderen heb ondanks dat Daniel en ik al zo lang samen waren. Na wat grappen te hebben gemaakt, dit lijden overigens tot grootte hilariteit van de dames, vertelde ik ze met handen en voeten iets over ‘Birth Control”. Ze leken het aardig te snappen; zelfs dat ik eerst geld wil werken en geld verdienen voor ik aan kinderen begin leek er goed in te gaan. Ik stond op het punt om heel tevreden weer verder te gaan tot me vertelden dat ik binnen een jaar zwanger zou zijn… Tja daar ga je dan met je ‘birth control’. Een van mijn slum-vrienden (binnen 10 minuten ben je hartsvriendinnen hier) vond haar voldoening in het kammen van mijn haar. Een onvergetelijke ervaring, daar zit je dan te midden de armoede, een taal barrière doorbrekend met een een aantal vrouwen op een bankje…
Een van de patiënten waar we naar toe gingen was een ca 8 jarige jongen die met 16 anderen, 8 volwassenen de rest kinderen in het huis, lees kamer van 2 bij 4, van zijn opa en oma woont. Beide ouders zijn overleden aan AIDS, hij zelf is inmiddels begonnen met ART (=anti retrovirale therapie = HIV medicatie). De overheid stelt gratis eerste lijns ART beschikbaar, helaas is tweede en derde lijns ART heel erg duur en ziet het er slecht uit voor deze jongen als hij resistentie tegen zijn huidige middelen gaat ontwikkelen. Gezien het grote aantal mutaties dat HIV ondergaat is dat alleen een kwestie van tijd…
Maar dit zijn wel de ‘gelukkigen’ onder de armen, de zogenaamde ‘street dwellers’ mensen die op straat en onder viaducten wonen, hebben helemaal geen dak boven hun hoofd, en voor hen is het nog veel moeilijker om gestructureerde ondersteuning zoals Deep Griha te vinden.
De Disha Lady, Kusum,die mij onder haar hoede had genomen en wiens Engels vergelijkbaar is met mijn Hindi heeft me tot diep in de slum meegenomen. Ik ben door steegjes gelopen waar die net schouder breed waren, andere steegjes boden mij een tafereel van mannen die zichzelf op straat waste en vrouwen die de kleren aan de stenen schrobden. En ik heb me er geen moment onveilig gevoeld……. Tot slot zijn we nog even naar haar huis geweest (een kamer van 2 bij 3 waar ze met haar man en zoon woont), hier hebben we even ‘geklets’ en een Bollywood film in doorspoel modus gezien. (Dat laatste is geheim want het was onder werktijd en ze vroeg me dit niet aan de organisatie door te geven; dus, jullie zijn gewaarschuwd).
Intermezzo
Na de veel te zoete chocola smaakt m’n thee (met twee scheppen suiker) voor geen meter maar ik weiger er meer suiker in te doen, principe kwestie. Verder krijg in net een sms van Daniel dat de chauffeur, tussen het roken en bellen door, random mensen onderweg een lift geeft en zit te knikkenbollen. Ik denk dat ik nog even wacht met te gaan slapen….
Rat
Naast de mieren, ander klein kruipend ongedierte en zo nu en dan een verdwaalde hagedis hadden we laats wel een heel ongenode gast. Het rook al een dag niet zo fris in huis, en toen het de volgende dag echt een ‘rotte lucht’ (denk niet dat lucht echt kan rotten) in huis hing ben ik op onderzoek uit gegaan. In de extra gasten badkamer waar we dus nooit komen wachtte mij een aangename verassing. Not! Er lag een dode rat met maden en al. Gelukkig had Daniel zijn spreekwoordelijke goede pet op en heeft hij als een echte redder in nood de warme, zachte en in staat van ontbinding verkerende rat inclusief de krioelende metgezellen verwijderd. Goed, wie wilde er ook al weer komen logeren?
Het had erger gekund, in de extra gasten badkamer alleen al kan een heel gezin uit Tadiwala wonen… Al mijn irritaties verdwijnen als sneeuw voor de zon als ik aan de slum met zijn mensen denk.
Opening
Tot slot nog een aantal foto’s van de officiele opening van Daniels kantoor.
Hmmm, helaas geen foto’s. Ik kan er op de een of ander manier niet bij. Maar als je een foto wilt zien van mij in m’n speciale Indiase feestjurk moet je even naar de volgende link gaan, je komt dan bij mijn foto in het online fotoboek van Daniels bedrijf hier in India terecht : http://www.flickr.com/photos/codezeven/show/with/4641806880
Als je hier doorheen bladert kom je nog meer foto’s van het feest tegen en dagelijkse foto’s tegen.
En we hebben inderdaad een Wii aangeschaft, niet echt goed voor de productiviteit maar wel heel gezellig
.
Ik zal proberen wat meer foto’s te maken, ook van de slum, zodat jullie een indruk krijgen van waar ik over schrijf.
Heel veel liefs en bedankt voor de lieve en leuke reacties!