Welkom in India!
Pfff, wat is het warm hier, vandaag is het 37C, en de verwachting voor de komende dagen: 38, 40, en 41C… Ik zit nu gezellig in het kantoor bij Daniel en z’n team aan te schrijven….
Ok, ik zal bij het begin beginnen met een snelle samenvatting van de indrukken , gevolgd door het ‘hele’ verhaal voor de geduldige lezer. Want er is veel te vertellen….. Ik vind het echt super hier. Er zijn zoveel nieuwe indrukken en er is zoveel te zien en te leren dat ik vlinders in m’n buik heb van enthousiasme en elke avond uitgeput in slaap val.
Zowel Pune als Mumbay zijn warm, maar gelukkig is Pune itt Mumbay niet erg vochtig. De naderende regentijd brengt mooie onweersbuien met zich mee waarvan de hele lucht in een soort paarse kleur oplicht. We hebben tot nu toe 1 olifant, 2 kamelen, 1 vrij levende aap en een hele boel buffels en koeien gezien. Het landschap is heel erg mooi, veel ruige bergen/rots formaties met bomen maar wel een beetje droog nu. De droogte maakt het zo stoffig dat ik er geen twijfel meer over heb dat we echt elke dag een schoonmaker nodig hebben. Indiaas eten is nog veel lekkerder dan ik me had voorgesteld, tegen mijn verwachting in zal ik hier niet snel op uitgekeken zijn, mijn favoriet tot nu toe is rotie (soort pannekoekje) die met allerlei "sausjes" geserveerd worden. Het leukste is misschien nog wel dat ik niet alleen met m’n hand(en) mag eten, maar dat iedereen het enorm waardeert als je dat doet. Hihi, vrij makkelijk om op die manier in de gratie te komen. De Indiaase mensen zijn tot nu toe heel erg vriendelijk, hulpvaardig, tikje opdringerig, “geïntrigeerd” door westerse mensen en super gastvrij! Overal waar we bij mensen thuis komen krijgen we eten en drinken aangeboden. Het leven hier (in hoeverre ik daar nu wat over kan zeggen) is "interessant" alles gaat net even anders en kost veel meer tijd. Maar dat heeft ook zo z’n charme. De steden zijn groot, vol en het verkeer is een chaos. Zo heeft Mumbay alleen al 20 miljoen inwoners. Ergens lijkt mijn ervaring nu wel een beetje op die in Tanzania, alleen gaat alles nu net iets makkelijker en voel ik me hier meer op mijn gemak. Dat ik dit keer beter kon inschatten wat me te wachten stond zal hier wel een rol in hebben gespeeld maar ik weet zeker dat de begeleiding van Suyog en Avani een groot verschil heeft gemaakt. We hebben heel veel geluk met Suyog en Avani, als zij ons niet hadden geholpen met het begrijpen van de spel-regels van het land zou het allemaal veel lastiger zijn geweest. Tot slot ons huis: groot, en voor Indiaase begrippen nog schoon ook (neemt niet weg dat ik zelf een hele dag aan het schoonmaken ben geweest 
). En Chai thee is best lekker als je er niet teveel van drinkt, er zit namelijk vol vette melk in dat nog vetter is dan “onze” Dan nu een iets uitgebreidere versie:
Vrijdag ochtend zijn we, ondanks dat de ICE naar het vliegveld in Dusseldorf deels niet reed, zonder problemen in Mumbai (Bombay is coloniale benaming, Mumbai is post-koloniale Indiaase benaming) aangekomen. Suyog en Avani (Daniels buisness partner en zijn vrouw) haalden ons op van het vliegveld en brachten ons naar het huis van Avani’s ouders wat op een soort compound ligt. Haar vader werkt voor het nucleaire programma van de overheid waardoor ze met ca 700 andere gezinnen in een compound wonen, een mooie, rustige plek wonen met veel groen. Avani’s moeder heeft een heerlijke lunch voor ons gemaakt met allemaal traditionele Indiaase gerechten en ze wilde niet stoppen met extra eten serveren tot we bijna uit elkaar ploften. Ik denk dat we hard aan een buikloop toe zijn om van alle extra kilo’s af te komen . ’s Avonds arriveerde een tante van Avani met haar dochter en een nicht met haar 2 kinderen, om een paar dagen bij Avani’s ouders te blijven. Daniel en ik sliepen in de kamer van Avani’s ouders en de rest sliep met z’n allen op een rij in de woonkamer. Ik voelde me best opgelaten om in het bed van de ouders te slapen maar we konden er niet onderuit.
Zaterdag hebben we eerst in Mumbay rondgekeken, we zijn in een aquarium geweest waar ik m’n eigen guppen zeker niet zou willen laten zwemmen, waarna we naar de poort van Mumbay zijn geweest, een tuin met uitzicht op de skyline van Mumbay en het Taj Mahal Palace hotel waar ca 100 mensen omkwamen na een aanslag op 27 november 2008.
’s avonds zijn we naar Pune gereden en hebben we bij Suyog en Avani geslapen.
De volgende dag hebben met hulp van Suyog en Avani inkopen gedaan, borden, kopjes, lakens, handdoeken, wasmachine, strijkijzer, schoonmaak spullen etc etc…. Ook weer een interessante ervaring, het gaat allemaal zo omslachtig, alleen al omdat we beiden de weg nog niet weten en geen Hindi of Marathi spreken. We hebben naar lokale gewoonte borden, komen en kopjes van staal aangeschaft zodat ze niet kapot vallen op de marmeren vloer, altijd handig.
Het begin van mijn collectie Indiaase kruiden is inmiddels aangelegd. Vlakbij ons is een winkel (lees een soort hutje dat op instorten staat dat als functioneert als een soort markt kraam maar voor winkel door gaat, je vertelt wat je wilt en de eigenaar of zijn vrouw geeft dit aan je). Ik zal proberen binnenkort een foto te maken zodat jullie ook van mijn buurt super kunnen mee genieten. Als je meer dan 100 rupies besteed (= ca 1,6 euro) komt mister Sahara het eigenhandig gratis thuis bezorgen, en als ik wil mag ik m’n bestelling ook per telefoon doorgeven. Nu alleen nog even Hindi of Marathi leren en ik zit gebakken.
Dit was het tot zover. Het is Mango seizoen, dus komende tijd kan ik ieder geval niet klagen!